Czy było warto? TAK, mogę powiedzieć, że zmieniłem się na lepszego człowieka, moje życie ma sens, Każdy dzień przynosi wiele radości, mam satysfakcje z tego, że jestem na tym miejscu gdzie jestem teraz. — Bernard

Czytelnia

BIOLOGICZNY WPŁYW NA HOMOSEKSUALNOŚĆ.

BIOLOGICZNY WPŁYW NA HOMOSEKSUALNOŚĆ.

Współcześnie prasa popularna promuje przekonanie, że homoseksualizm rodzi się w momencie narodzin… ale społeczność naukowa mówi coś całkiem innego.

Specjalista Dean Hamer przeprowadził badania często cytowane jako dowód, że ?homoseksualiści rodzą się homoseksualistami?. Na pytanie czy homoseksualizm ma korzenie czysto biologiczne odpowiada on:

?Nie, nie, nie. Z badań na podwójnej próbce wynika, że połowa lub więcej zmiennych w orientacji seksualnej nie jest dziedziczna. Nasze badania zmierzały do wskazania czynników genetycznych… bez negowania czynników psychosocjalnych. [s. 26]

Hammer, D. (1995). Gay genes, revised: doubts arise over research on the biology of homosexuality, Scientific American, November.

Kolejny cytat z Hamera:

?Geny to ?hardware?… dane zgromadzone z doświadczeń życiowych przekształcane są przez seksualne oprogramowanie w procesory identyfikacji. Podejrzewam, że owo seksualne oprogramowanie to mieszanka genów i otoczenia, podobnie jak program komputerowy to mieszanka tego, co przygotowano w fabryce i tego, co użytkownik dodał samodzielnie…

Wiedzieliśmy… ze geny to tylko fragment odpowiedzi. Założyliśmy, że także odgrywa rolę w kształtowaniu orientacji seksualnej, podobnie jak w przypadku innych, jeśli nie wszystkich zachowań…

Copelan, P., and Hamer, D. (1994) The Science of Desire. New York, Dimon & Shuster.

A oto konkluzje zawarte w artykule psychiatry Jeffreya Satinovera:

1. Istnieje genetyczny komponent homoseksualizmu, lecz określenie ?komponent? to tylko swobodny sposób zaznaczenia istnienia genetycznych skojarzeń i powiązań. Z kolei ?skojarzenia? i ?powiązania? nie oznaczają stosunku wynikania.

2. Nie ma dowodów wskazujących na to, by homoseksualizm był uwarunkowany genetycznie. Nie wskazują na to żadne badania. Mówi o tym tylko prasa i niektórzy badacze, gdy głośno przemawiają do publiczności.

3. Dowody homoseksualizmu (na przykład inny rozmiar hypotalamusa) rzeczywiście znaleźć można w mózgu… ale tam znajdziemy dowody na wszystkie inne zachowania. Mózg zmienia się w zależności od tego, jak jest używany lub nie używany co najmniej w tym samym stopniu co mięśnie [s. 24].

Satinover, J. [1996]. A bilogical perspective how the scientific debate has been distorted. In ?Understanding Homoseksuality?. Broszura. Encino, CA: Naional Association of Research and Therapy of Homosexuality. Osiągalna przez stowarzyszenie, 16542 Ventura Blvd., Suite 416, Encino, CA 98436.

Badacz mózgu Simon LeVay przeprowadził badania sugerujące, że gejowie mają prawdopodobnie inny rozmiar hypotalmusa (grupy komórek w mózgu). Te jego badania trafiły na czołówki gazet na całym świecie jako dowód, że ?homoseksualiści tacy się rodzą?. On sam jednak przyznaje:

…musimy jednak przyznać, że znacząca część rozwoju orientacji seksualnej pozostaje niewyjaśniona [s. 250].

LeVay S. [1996] ?Queer Science?. Boston, MA: MIT Press.

William Byne, psychiatra z doktoratem z biologii oraz Bruce Parsons bardzo dokładnie zanalizowali główne studia o homoseksualizmie pisane z punktu widzenia biologii. Nie znaleźli żądnego zdecydowanie wspierającego biologiczną teorię przyczyn homoseksualizmu.

Byne, W. i Parsons, B. [1993] ?Orientacja seksualna człowieka: nowa ocena teorii biologicznych?. Archives of General Psychiatry 50 (3); 238-239.

Satinover:

Jak wszystkie skomplikowane stany umysłowe i systemy zachowań homoseksualizm… nie jest ani wyłącznie biologiczny, ani wyłącznie psychologiczny, lecz wynika z ciągle jeszcze niemożliwej do skwantyfikowania mieszanki czynników genetycznych oraz oddziałujących na płód w łonie matki… środowiska postnatalnego (takiego jak zachowania rodziców, rodzeństwa, zachowania kulturowe) a także nieustannych wzmacniających się nawzajem wyborów, dokonywanych w krytycznej fazie dojrzewania.

Satinover, J, [1996] ?Homosexuality and the Politics of Truth. Grand Rapids, MI, Baker Books.

Psychiatrzy Friedman i Downey twierdzą, że model ?biopsychosocjologiczny? najlepiej odpowiada naszej wiedzy o przyczynach homoseksualizmu z uwzględnieniem różnych kombinacji temperamentu i wpływów środowiska prowadzących do homoseksualizmu.

Friedman, R. i Downey, J. [1993] Neurology and sexual orientation, current relationships. Jurnal of Neuropsychiatry 5 (2), 131-153.

Socjolog, doktor Steven Goldberg pisze:

Dosłownie wszystkie posiadane przez nas dowody świadczą przeciwko tezie, jakoby istniał determinujący fizjologiczny czynnik sprawczy. Nie znam żadnego badacza wierzącego, że taki czynnik sprawczy istnieje… Takie czynniki mogą usposabiać, niczego jednak nie determinują… Nie znam naukowca w tej specjalności twierdzącego, że homoseksualizm można wyjaśnić bez odniesień do czynników środowiskowych [s. 62].

Goldberg, S. [1994] When Wish Replaces Truth: Why So Much of What You Believe is False, ss. 47-62, Buffalo, NY, Prometheus Books.

Goldberg dodaje:

?Gejowska krytyka nie odnosi się w żaden sposób do klasycznego modelu rodziny. Gejowie po prostu ?zawłaszczyli sobie i przemilczają bardzo poważne dowody? świadczące o wadze czynników rodzinnych. Gejowskie studia próbujące zaprzeczyć istnieniu klasycznego wzoru rodziny w rozwoju homoseksualizmu są ?przekonywujące tylko dla tych, którzy chcą wierzyć?. [s.31].

Goldberg, S. [1996] Understanding how we think about homosexuality. W: Understanding Homosexuality. Broszura. Encino, CA: National Associate of Research and Therapy of Homosexuality.

Główny materiał na temat genów i zachowania z magazynu Science:

…wzajemne wpływy genów i środowiska są znacznie bardziej skomplikowane niż to, co popularna prasa sprzedaje nam pisząc o  ?genach gwałtu? czy ?genach inteligencji?. W rzeczywistości głównym wynikiem coraz głębszej wiary w genetyczne przyczyny zachowań jest nagły wzrost zainteresowania i docenienie czynników środowiskowych.

Te dane, które wykazują istnienie uwarunkowań genetycznych wskazują także na wielki wpływ czynników niegenetycznych. [s. 1687].

Mann, C. [1994] Geny i zachowania. Science 264: 1686-1689.